Wtenczas Arevalo powrócił do Gwatemali i objął urząd prezydenta, a Jacobo Arbenz Guzman, od tej pory jego bliski współpracownik i postać o ogromnych wpływach politycznych, wszedł w skład jego rządu jako minister obrony. Zapoczątkowali oni okres w historii Gwatemalii znany jako rewolucja gwatemalskaBarbara Petrozolin-Skowrońska, Andrzej Dyczkowski, Nowy leksykon PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 80. (1944-1954).
Prezydentura
Przez cały okres urzędowania na fotelu prezydenta Arevalo realizował dalekosiężny, acz umiarkowany program reform ekonomiczno-społecznych, któremu notorycznie przeciwstawiali się jego poprzednicy. W 1945 brał walny udział w opracowywaniu konstytucji Gwatemali. Wprowadził szereg nowoczesnych ustaw socjalnych w zakresie ubezpieczeń społecznych i prawa pracyTadeusz Czekalski, Najnowsza historia świata: 1945-1995, Wydawnictwo Literackie, 1999, s. 369.. Założył Gwatemalski Instytut Ochrony Socjalnej (zakład ubezpieczeń społecznych) instytut ochrony Indian, oraz Instytut Rozwoju Produkcji. Nadał szerokie prawa warstwom najbiedniejszym, doprowadził do legalizacji wielu partii politycznych, rozpoczął reformę agrarną, kontynuowaną później przez Arbenza, który po dwu kadencjach zastąpił go na stanowisku prezydenta kraju.