Główna Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu – część prokuratury, stanowiąca naczelną jednostkę organizacyjną pionu śledczego Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Historia Pierwszymi instytucjami badającymi niemieckie zbrodnie nazistowskie na terenie Polski były działająca od 18 do 25 sierpnia 1944 Polsko-Radziecka Komisja dla Zbadania zbrodni popełnionych w obozie koncentracyjnym na Majdanku oraz działające od jesieni 1944 Miejska Komisja do badania zbrodni niemieckich w Warszawie i Wojewódzka Komisja do badania zbrodni niemieckich w WarszawieMagdalena Sierocińska: Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu – zarys działalności i jej zadania.
Najwcześniejszym protoplastą dzisiejszej Komisji była Główna Komisja Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce – instytucja państwowa działająca w latach 1945–1949 przy Ministerstwie Sprawiedliwości na podstawie dekretu (Rady Ministrów) z dnia 10 listopada 1945 o Głównej Komisji i Okręgowych Komisjach Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce (), która od chwili powstania aktywnie współpracowała z Komisją Narodów Zjednoczonych do spraw Zbrodni Wojennych (UNWCC) z siedzibą w Londynie.