o tem nic się takiego u pisarzów kościelnych znaleźć nie może. Malowanie owo jego, które starodawne jest od głupich malarzy ponawiane, duchownie się rozumieć ma (…). Zabobony malarskie szkody wierze św. czynić nie mają (X. Piotr Skarga SJ, „Żywoty świętych Starego i Nowego Zakonu”).

W polskich legendach i baśniach Olbrzymy występują też w polskich przekazach i baśniach m.in. Waligóra i Wyrwidąb.

„Boska komedia” Dante umieścił w Piekle kilku olbrzymów. W siódmym kręgu piekielnym – tam, gdzie przebywają samobójcy, mordercy i lichwiarze – Dante i jego przewodnik napotykają olbrzyma Kakusa:

To Kakus, co granitów łono,pod Apeninów drążone posadą,Niejednokrotnie krwią zbluzgał czerwoną,(…) on to podstępem Herkulesa pożył,Gdy z bliskich pastwisk ukradł wielkie stado (Inf. 25,25–27; 29–30). Na końcu kręgu podróżnicy spotykają giganta Geriona: