Zdobycie Sfakterii Żołnierze ateńscy (800 hoplitów, 1600 peltastów i łuczników) wylądowali przed świtem na Sfakterii, opanowali posterunek spartański na południowym krańcu wyspy i nacierali w głąb lądu. Spartanie pod dowództwem Epitadasa wyruszyli im naprzeciw z obozu położonego w centrum wyspy (rys. 1). Nie udało im się jednak zaatakować hoplitów ateńskich, gdyż powstrzymali ich ateńscy łucznicy i peltaści zajmujący pozycje na wzgórzach, na flankach ich szyku i rażący ich z dystansu przy unikaniu bezpośredniego starcia (rys. 2). W wyniku ostrzału dowódca Spartan (Epitadas) zginął, jego zastępca Styfon został ranny i Spartanie wycofali się na północny kraniec wyspy, do ruin fortu na klifie. Szturmy ateńskie na pozycje w forcie nie przynosiły rezultatów – Spartanie bronili się cały dzień. Dopiero gdy messeński oficer przeprowadził oddział ateńskich lekkozbrojnych przez urwisko klifu na szczyt wzgórza na tyłach pozycji spartańskich, otoczeni Spartanie poddali się za zgodą dowódców armii na kontynencie (rys. 3). Do ateńskiej niewoli dostało się 292 hoplitów, w tym 120 Spartiatów. Ateńskie straty wyniosły ok.