Pojawienie się samolotów szerokokadłubowych spowodowało zapotrzebowanie na dalszy rozwoju portu lotniczego w latach 70. W związku z tym, na lotnisku w Dubaju zaplanowano budowę nowego terminalu, kolejnych pasów startowych i dróg kołowania będących w stanie poradzić sobie z lotami międzynarodowymi. Budowa nowego budynku terminalu składała się z trzech piętrowych budynków o długości 110 metrów i zamkniętej powierzchni 13.400 metrów kwadratowych. Zbudowano także nową wieżę kontroli o wysokości 28 metrów"Dubai's Original Airport".
Rozbudowę kontynuowano w latach 70., w tym zainstalowano ILS II kategorii, wydłużono istniejące pasy startowe do 3810 m, zainstalowano latarnie bezkierunkowe (NDB), generatory prądu, zmodernizowano drogi kołowania, itp. Prace miały za zadanie przygotowanie lotniska na obsługę Boeingów 747 i samolotów Concorde.
Zlecono usprawnienie systemów ILS oraz oświetlenia drogi startowej. Budowa straży pożarnej lotniska i instalacja generatorów zostały zakończone w grudniu 1971, a rozpoczęły funkcjonowanie od marca 1972.