Do cech niepożądanych zalicza się zbyt szeroką mordkę oraz występowanie zagłębienia nad poduszeczkami z wibrysami, zwane „pinchem”. Uszy Duże, otwarte z szeroką podstawą. Oczy Średniej wielkości, o kształcie migdału. Odległość pomiędzy nimi nie może być mniejsza niż szerokość oka. Ustawione są lekko skośnie, lecz w harmonii z kształtem klina głowy. Warunkiem koniecznym jest ich niebieska barwa. Nogi Długie i smukłe (przy czym tylne są nieco dłuższe od przednich), zakończone małymi, delikatnymi i owalnymi łapami. Ogon Długi, cienki i spiczasto zakończony. Ze względu na to, że jest pokryty długim i jedwabistym futrem, przypomina pióropusz. thumb|Kocię kota balijskiego Futro i umaszczenie Futro kota balijskiego jest średniej długości, jedwabiste i pozbawione podszerstka. W przeciwieństwie do innych kotów półdługowłosych nie jest ono gęste. Sierść jest krótka na barkach, szyi i grzebiecie, natomiast dłuższa na bokach i brzuchu. Jedynym dopuszczalnym typem umaszczenia dla tej rasy jest syjamski point, który charakteryzuje się znaczeniami na masce, uszach, ogonie i nogach. Warunkiem koniecznym jest, by kontrast pomiędzy korpusem a znaczeniami był wyraźnie widoczny. Należy brać pod uwagę, że kocięta rodzą się całkiem białe, a umaszczenie w pełni rozwija się dopiero u dorosłych osobników.