Wygląda ona następująco:
gdzie: – stała Plancka.
Jak widać Planck odjął jeden w mianowniku w rozkładzie Wiena.
Zgodność praw Okazuje się, że jeśli przybliżyć, przy pomocy szeregu Taylora, dla małych
to wzór Plancka przechodzi w prawo Rayleigha-Jeansa.
Analogicznie kiedy jest bardzo duże, jedynka jest zaniedbywalna i rozkład Plancka jest równy rozkładowi Wiena.
Przypisy
Bibliografia Rayleigh: Remarks upon the Law of Complete Radiation, Phil. Mag. 49, 1900, 539-540. J. H. Jeans: On the partition of energy between matter and ether, Phil. Mag. 10, 1905, 91-98. Die physikalisch unsinnige Divergenz des Rayleigh-Jeans-Gesetzes bei hohen Strahlungsfrequenzen wurde erstmals im Jahr 1905 (unabhängig voneinander) von Einstein, Rayleigh und Jeans beschrieben. Der Begriff „Ultraviolett-Katastrophe” wurde erstmals 1911 von Paul Ehrenfest verwendet: Ehrenfest, „Welche Züge der Lichtquantenhypothese spielen in der Theorie der Wärmestrahlung eine wesentliche Rolle?” Annalen der Physik, vol. 341, issue 11 (1911), 91-118.
Kategoria:Prawa i równania termodynamiki Kategoria:Prawa w mechanice kwantowej