Religijność Rzeckiego Po śmierci Ludwika Napoleona Rzecki zamawia mszę w jego intencji. Gest ten łączy monarchistyczne przywiązanie bohatera z rzeczywistą praktyką religijną. Rzecki pamięta o wcześniejszych mszach za zmarłych krewnych i traktuje nabożeństwo jako formę odpowiedzialności za duszę zmarłego. Religijność Rzeckiego ma charakter prywatny, niewystawny i nieortodoksyjny. Bohater chodzi do spowiedzi, żegna się znakiem krzyża, czyta Pismo Święte, wspomina Opatrzność i zwraca się do Boga w chwilach samotności. Nie uczestniczy jednak w demonstracyjnych praktykach religijnych i nie czyni z wiary elementu publicznego wizerunku. Sen Rzeckiego związany z Bożym Narodzeniem łączy pamięć o rodzinie, wspólne śpiewanie kolędy i świadomość przemijania. Kreft zauważa, że scena ta wzmacnia obraz bohatera jako pozytywisty ewangelicznego, którego jest cicha, prywatna i zakorzeniona w pamięci o bliskich.

Adaptacje Rolę Rzeckiego w filmie Lalka z 1968 roku zagrał Tadeusz Fijewski, a w serialu telewizyjnym z 1977 roku pod tym samym tytułem Bronisław Pawlik.