W czasie trwania akcji utworu od dwudziestu pięciu lat mieszka w pokoiku przy sklepie, w którym pracuje jako subiekt, najpierw u Mincla, a potem u Wokulskiego, z którymi to był związany przez prawie całe swoje życie. Przez wiele lat faktycznie kierował przedsiębiorstwem podczas choroby Jana Mincla młodszego, a po przejęciu sklepu przez Stanisława Wokulskiego został jego plenipotentem. Wycofał się z prowadzenia sklepu dopiero po jego przejęciu przez Henryka Szlangbauma.
Przyjaźnił się z przełożonymi. Pracował z wielkim oddaniem, przy tym był niezwykle skromny i poświęcony swojemu zajęciu. Mimo że pod koniec życia osiągnął stabilną sytuację materialną, nie zmienił swojego prostego, regularnego i skromnego trybu życia. Jako kawaler wolny czas spędzał na lekturze gazet i książek historycznych, grze na gitarze oraz spotkaniach z nielicznymi znajomymi. Najbliższą mu osobą pozostał Stanisław Wokulski, którego uważał za przyjaciela. Pozostawał bezgranicznie oddany zarówno jemu, jak i prowadzonej przez niego firmie, wierząc, że działalność Wokulskiego ma również wymiar patriotyczny.