Leszek Bednarczuk (ur. 30 maja 1936 w Wilnie, zm. 2 listopada 2025 w KrakowieZmarł Profesor Leszek Bednarczuk) – polski językoznawca, indoeuropeista i celtolog, profesor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, członek korespondent, a następnie członek czynny Polskiej Akademii UmiejętnościNowo wybrani członkowie PAU. 11 VI 2022..
Jego prace obejmowały zakres językoznawstwa indoeuropejskiego, języków: polskiego, słowackiego, celtyckich (walijski, irlandzki), bałkańskich i innych.
Życiorys Urodził się w Wilnie w rodzinie polskiej. Był synem nauczycielki i oficera rezerwy Wojska Polskiego, zatrudnionego w nadleśnictwie Narocz. Dzieciństwo spędził na Wileńszczyźnie w Daugieliszkach, Kobylniku i w okolicach Grodna. W kwietniu 1945 wyjechał wraz z rodziną do Nowego Sącza. Szkołę podstawową ukończył w Tęgoborzu (1945–1949), następnie uczęszczał do Liceum im. Jana Długosza w Nowym Sączu (1949–1953). W 1953 przeniósł się do Krakowa, gdzie rozpoczął studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej na kierunku filologia polska (1953–1957). Po uzyskaniu dyplomu magistra kontynuował studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na kierunku filologia słowiańska (1957–1960). Pracę magisterską z filologii słowiańskiej, napisaną pod kierunkiem profesora Tadeusza Milewskiego, obronił w 1960. Pracę doktorską pt.