W 2345 roku Mogh wraz z żoną i najstarszym synem przeprowadzili się do kolonii Kithomer. Młodszy syn, Kurn, pozostał w tym czasie pod opieką zaprzyjaźnionej rodziny Lorgh. W 2346 roku Romulanie zaatakowali Kithomer, zabijając 4000 kolonistów, w tym rodziców Worfa. Na wysłany przez kolonistów sygnał SOS odpowiedział USS Intrepid. Odbywający służbę na pokładzie okrętu Sergey Rozhenko zabrał osieroconego Worfa do swojej rodzimej kolonii na Gault, gdzie wraz z żoną Heleną Rozhenko wychowywał klingońską sierotę. Worf dorastał wraz ze swoim starszym ludzkim bratem Nikolaiem Rozhenko.

Jako Klingon, Worf był początkowo trudnym dzieckiem, a wychowanie jego przez ludzką rodzinę nastręczało wielu problemów. Już w wieku siedmiu lat wdawał się niejednokrotnie w bójki z innymi dziećmi, które w większości wypadków wygrywał, zadając swoim przeciwnikom niejednokrotnie poważne obrażenia. W wieku 13 lat, podczas zawodów piłki nożnej, Worf zderzył się z kapitanem przeciwnej drużyny. Siła uderzenia była tak silna, że chłopiec upadł łamiąc kark. To wydarzenie wywarło duży wpływ na dalsze zachowanie Worfa. Nauczyło go opanowywać swoje pierwotne instynkty. Umiejętność ta okazała się nieodzowna w dorosłym życiu.