Park Zamkowy – park, dawny ogród zamkowy założony w 1712 roku w Żywcu, wpisany jako część zespołu zamkowego do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego. Historia Pierwsza wzmianka o parku sąsiadującym z zamkiem żywieckim pochodzi z inwentarza sporządzonego w 1664. W 1712 roku z inicjatywy ówczesnych właścicieli państwa żywieckiego, rodziny Wielopolskich, na południowy wschód od zamku utworzono nowe założenie parkowe. Jak pisze Andrzej Komoniecki w Dziejopisie Żywieckim, „założony był włoską modą”. Na potrzeby budowy importowano z okolic Rychwałdu ziemię i darń. Charakter ogrodu włoskiego utrzymany został co najmniej do końca XVIII w. W 1715 postawiono oranżerię, a w 1720 zainstalowano fontannę. Park w owym okresie podzielony był na kwatery, a alejki w nim przecinały się pod kątem prostym.
Wyraźnie składał się z dwóch zespołów, jeden złożony z kwater i drugi z regularnie posadzonym drzewostanem. Przez pierwszy zespół przebiega kanał, który powstał w drugiej połowie XVIII wieku, z tego też okresu pochodzi Domek Chiński, altana z uwidocznionym ponad dachem herbem Wielopolskich – Starykoń.