Stanisław Działyński herbu Ogończyk (ur. po 1547, zm. w grudniu 1617) – wojewoda chełmiński 1613-1617, wojewoda malborski 1611-1613, kasztelan elbląski 1588-1611.
Syn Jana i Elżbiety Wilkanowskiej h. Lis. Brat Sylwestra, Mikołaja i Erazma. Kształcił się prawdopodobnie w kolegium jezuickim w Braniewie. Był dworzaninem króla Stefan Batorego. Brał udział w kampanii gdańskiej Batorego w 1577 roku na czele oddziału jazdy. Walczył pod Połockiem w 1579 i Pskowem (1581-1582) w wojnie Batorego z Moskwą. 24 stycznia 1588 roku otrzymał od króla Zygmunta III Wazy kasztelanię elbląską po śmierci Adama Walewskiego.
7 maja 1596 na sejmie walnym w Warszawie wyznaczono go posłem Rzeczypospolitej do Karola, księcia sudermańskiego i stanów szwedzkich, w związku z narastającym konfliktem między Zygmuntem III Wazą i jego stryjem księciem Karolem, który sprawował funkcję regenta Szwecji. Stanisław Działyński 6 października 1596 roku w Sztokholmie wygłosił przemówienie do księcia Karola i senatorów szwedzkich. W swoim przemówieniu przedstawił stanowisko i postulaty Rzeczypospolitej.