Tabor thumb|Lokomotywa NJ2 thumb|Gniazdo z tlenem Na odcinku Xining – Golmud od 2015 roku kursują lokomotywy elektryczne HXD1C firmy Zhuzhou Electric Locomotive Company Limited o mocy 7200 kW, specjalnie dostosowane do działania na dużych wysokościach. Pozostałą część trasy do Lhasy obsługują lokomotywy spalinowe NJ2 o mocy 3800 kW, specjalnie zaprojektowane i wyprodukowane do tego celu przez firmę GE Transportation Systems. W celu uniknięcia choroby wysokogórskiej pasażerów, na trasie kursują wagony zaprojektowane przez firmę Bombardier Transportation. Specjalny system tłoczy do wagonów tlen, utrzymując jego zawartość w powietrzu na odpowiednim poziomie; dodatkowo przy każdym siedzeniu lub łóżku znajdują się gniazda, do których można podłączyć maski tlenowe. Wagony posiadają także uszczelniane, podwójne okna (m.in. z powodu trzykrotnie większego promieniowania ultrafioletowego niż na nizinach). Każdym pociągiem jedzie lekarz i pielęgniarka. Pociąg jest wyposażony w urządzenia do zbierania odpadów, ścieków i śmieci, aby nie zanieczyszczać środowiska.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kolej tybetańska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.