Zamek w Bieczu – zamek królewski w stylu gotyckim usytuowany na Górze Zamkowej w Bieczu, po którym zachowały się jedynie fundamenty.
Historia Na wzgórzu nazywanym Górą Zamkową przy drodze z Biecza do Nowego Sącza, na miejscu wczesnośredniowiecznego grodu wybudowano w XIII wieku murowany zamek obronny, który był terenową siedzibą książąt i królów polskich. W 1303 roku król Polski Wacław II oddał jeszcze drewniany zamek w ręce biskupa krakowskiego Muskaty. W dokumencie z tego roku zamek nazwano castrum Beycz. Biskup był w konflikcie z Władysławem Łokietkiem, dlatego zamek zajęli Węgrzy i oddali Łokietkowi, który oddał go biskupowi Nankierowi. W 1311 roku Łokietek zajął zamek i włączył do dóbr królewskich. Często odnotowywano pobyt w nim króla Władysława Łokietka i jego syna Kazimierza Wielkiego, który zbudował zamek murowany. Przy zamku wzmiankowany był kościół św. Piotra. W 1400 roku na zamku król Władysław Jagiełło przyjął posłów cylijskich w sprawie zaręczyn z Anną Cylejską. W 1439 roku na zamku król Władysław Warneńczyk spotkał się z królem węgierskim Albrechtem Habsburgiem. Zamek ostatecznie przestał pełnić funkcję obronną w 2 połowie XV wieku.