Po upadku pierwszej republiki czechosłowackiej odżegnujące się od jej polityki władze drugiej republiki dokonały federalizacji podpisując 6 października tzw. umowę żlińską i przyznając autonomię Słowacji w nowej konstytucji z 23 listopada 1938 roku. Stanowiła ona m.in. krajowy sejm słowacki, Slovenský Snem. Pomimo tego pod presją Hitlera doszło do ogłoszenia słowackiej niepodległości przez rząd ks. Jozefa Tiso 14 marca 1939 r.

Po II wojnie światowej czechosłowakizm został odrzucony w 1945 w programie koszyckim. Jednak w praktyce jego ideę porzucono dopiero w czasie Praskiej Wiosny za rządów pochodzącego ze Słowacji Dubčeka, kiedy ponownie dokonano federalizacji Czechosłowacji.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Historia Czechosłowacji Kategoria:Historia Czech Kategoria:Historia Słowacji Kategoria:Panslawizm