Natomiast jego dżentelmeńska postawa została uhonorowana już po zakończeniu kariery piłkarskiej, gdy w 1980 otrzymał nagrodę fair play UNESCO.
Po zakończeniu kariery piłkarskiej nie został trenerem, ale wiceprezydentem Atalanty BC. Jak mówił miał dość zgrupowań i nie chciał z żoną i czwórką dzieci zmieniać często miejsca zamieszkania, co charakteryzuje zawód szkoleniowca. Do Interu wrócił, gdy właścicielem klubu został Massimo Moratti. Najpierw Facchetti pełnił funkcję dyrektora sportowego „niebiesko-czarnych” i doradcy do spraw międzynarodowych, potem wiceprezydenta, a od 2004 prezesa klubu.
Zmarł 4 września 2006 wskutek choroby nowotworowej. Miał 64 lata.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Reprezentanci Włoch w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze CS Trevigliese Kategoria:Piłkarze Interu Mediolan Kategoria:Zdobywcy Pucharu Europy i Ligi Mistrzów UEFA Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1966 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1968 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1970 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1974 Kategoria:Mistrzowie Europy w Piłce Nożnej Kategoria:Piłkarze FIFA 100 Kategoria:Prezesi Interu Mediolan Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 2006 Kategoria:Zdobywcy Pucharu Interkontynentalnego w piłce nożnej