Philip Henry Sheridan (ur. 6 marca 1831, zm. 5 sierpnia 1888) – amerykański generał, uważany za jednego z najlepszych dowodzących wojskami Unii w wojnie secesyjnej. Sheridan, był kwatermistrzem przez pierwszy rok konfliktu, w maju 1862 r. uzyskał dowodzenie nad pułkiem kawalerii i w krótkim czasie okazał się być tak utalentowany (jeden z jego zwierzchników pisał, że jest warty swojej wagi w złocie), że został dowódcą brygady, a we wrześniu dowódcą dywizji. W 1865 r. oddział jego kawalerii ścigał Roberta E. Lee i odegrał kluczową rolę w zmuszeniu go do poddania się w bitwie pod Appomattox Court House.
Sheridan po zakończeniu wojny secesyjnej brał udział w walkach z Indianami na Wielkich Równinach. Przyczynił się również do rozwoju i ochrony Parku Narodowego Yellowstone. Pochowany został na Narodowym Cmentarzu w Arlington.
Dzieciństwo i nauka mały|Philip Sheridan jako brevetowany podporucznik ok. 1853 r. Sheridan urodził się w Albany w stanie Nowy Jork, jako trzecie dziecko sześciorga Johna i Mary Meenagh Sheridan, irlandzkich imigrantów z Killinkere w hrabstwie Cavan. Philip Sheridan dorastał w Somerset.