Sheridana

Po ospałym początku w Dolinie Shenandoah Phil Sheridan dał wkrótce Unii więcej powodów do radości. Pamiętając polecenie Granta, aby podążał za Jubalem Earlym „aż do śmierci”, Sheridan nie zapomniał o długiej liście porażek Unii w Dolinie. Stąd też Armia Shenandoah ścierała się ostrożnie z rebeliantami Early’a przez sześć tygodni, nie wypierając ich dalej niż do Winchester. Do ostrożności Sheridana dodatkowo przyczyniły się meldunki wywiadu mówiące o wzmocnieniu Early’a czterema dywizjami od Lee (w rzeczywistości były to tylko dwie). Wykorzystując to osłabienie obrony Petersburga Grant pod koniec sierpnia przeciął linię kolejową łączącą miasto z portem łamaczy blokady, Wilmington. Zmuszony do wydłużenia swoich linii i osłony wozów z zaopatrzeniem przedzierających się wokół tej przerwy Lee odwołał jedną dywizję z Doliny. Gdy Sheridan dowiedział się o tym, zdecydował się na uderzenie. 19 września 1864 roku 37 000 niebieskich zaatakowało 15 000 Konfederatów w Winchester. Tabor jednego z korpusów Unii zmieszał się z drugim korpusem przez co prawie zatrzymał atak zanim się jeszcze zaczął. Z właściwą sobie energią Sheridan zdołał rozplątać ten korek, uformować piechotę w szyk i poprowadzić ją naprzód.