Hiacynt (także Hiakintos, Hyakintos; gr. Hyákinthos, łac. Hyacinthus) – w mitologii greckiej piękny młodzieniec, ukochany Apollina i boga wiatru Zefira, królewicz spartański.
Uchodził za syna króla Amyklasa (lub Ojbalosa) i Diomede lub Perieresa i muzy KlioSłownik mitów Greków i Rzymian. Warszawa: Warszawski Dom Wydawniczy, 1995, s. 113, .. Był pięknym młodzieńcem, kochankiem Apollina, który nauczał go strzelania z łuku oraz gry na cytrze. Zefir, który (podobnie jak poeta Tamyris) zabiegał o jego względy, ale lekceważony przez Hiacynta, z zazdrości tak skierował dysk rzucony przez Apollina, że zranił on śmiertelnie kochanka. Z krwi zmarłego wyrósł kwiat zwany dziś hiacyntem, a jego ciało Apollo zabrał na Olimp. W micie tym zawarta była symbolika wiosennego rozkwitu świeżej roślinności, którą Apollon Hyakinthios następnie uśmiercał (jako bóg światła) palącymi promieniami słońca.