W układzie SI siła ta wyraża się wzorem:
gdzie: – siła działająca na ładunek, – symbol iloczynu wektorowego, – ładunek elektryczny, – prędkość ładunku, – wektor indukcji magnetycznej.
Wzór na siłę zapisany skalarnie ma postać:
gdzie to kąt pomiędzy wektorem prędkości a indukcji magnetycznej.
Obrazowo pole magnetyczne przedstawia się jako linie pola magnetycznego. Kierunek pola określa ustawienie igły magnetycznej lub obwodu, w którym płynie prąd elektryczny.
Pole magnetyczne kołowe jest to pole, którego linie układają się we współśrodkowe okręgi. Pole takie jest wytwarzane przez nieskończenie długi prostoliniowy przewodnik. Indukcja magnetyczna takiego pola maleje odwrotnie proporcjonalnie do odległości od przewodnika.
Źródła pola magnetycznego Stałe pole magnetyczne jest wywoływane przez ładunki elektryczne znajdujące się w ruchu jednostajnym. Dlatego też przepływ prądu (który też jest ruchem ładunków elektrycznych) wytwarza pole magnetyczne. Ładunki poruszające się ruchem zmiennym (np. hamowane) powodują powstawanie zmiennego pola magnetycznego, które rozchodzi się jako fala elektromagnetyczna.