Ten ostatni twierdził, że król skorzysta wobec rebeliantów z prawa łaski, a Kozacy, którzy uznawali autorytet i ufali słowu Kisiela, zgodzili się wydać swoich przywódców.
Jednak na Sejmie w lutym 1638 szlachta znieważyła zarówno króla, jak i Kisiela, który w swoim przemówieniu przypominał, że w przeciwnym razie rebelianci walczyliby na śmierć i życie. Niektórzy posłowie proponowali nałożenie Pawlukowi na głowę rozpalonej korony i danie mu do rąk rozpalonego berła. Przypomnienie Kisiela o dobrowolnym poddaniu się Pawluka nie zostało wzięte pod uwagę. W ten sposób król został ośmieszonyНовицький Іван, Адам Кисіль, воєвода київський. В. Щербак (упорядник, автор передмови). Коли земля стогнала. К.: Наукова думка, 1995. – 432 s. s. 319–382. ros..
W 1638 roku wykonano w Warszawie na nim i na innych przywódcach wyroki śmierci (ścięcie głów, nabicie na pal).
Zobacz też lista hetmanów kozackich
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Hetmani kozaccy Kategoria:Straceni przez dekapitację Kategoria:Straceni w I Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy powstań kozackich w I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1638 Kategoria:Przywódcy powstań chłopskich Kategoria:Przywódcy powstań kozackich