R-33 – radziecki najbardziej zaawansowany technologicznie pocisk rakietowy przeznaczony do zwalczania celów powietrznych na dalekich dystansach, naprowadzany półaktywnym systemem radiolokacyjnym korygowanym bezwładnościowym systemem nawigacyjnym INS. Pocisk zaprojektowano przede wszystkim do przenoszenia przez myśliwiec przechwytujący MiG-31 i przeznaczony do walki z samolotami bombowymi i rozpoznawczymi takimi jak B-52 Stratofortress, B-1 Lancer i SR-71 Blackbird. W nomenklaturze NATO pocisk nosi oznaczenie AA-9 Amos. Sposób naprowadzania i przeznaczenie pocisku R-33 było podobne jak amerykańskiego AIM-54 Phoenix.

Historia Początki projektu pocisku R-33 sięgają 1968 roku, kiedy to postanowiono zastąpić dotychczas używany myśliwiec przechwytujący MiG-25 uzbrojony w specjalnie dla niego skonstruowany pocisk R-40 nowocześniejszą kombinacją samolotu MiG-31 i dedykowanego pocisku. Nowy samolot miał być bardziej uniwersalny niż zaprojektowany wyłącznie do przechwytywania szybkich i wysoko latających celów takich jak bombowiec XB-70 Valkyrie. Wymagano również większej zwrotności nowej maszyny umożliwiającej podjęcie walki powietrznej.