W latach 1988–1990 pracował jako asystent prasowy I sekretarza KC KPL Algirdasa Brazauskasa, a od 1990 do 1992 był jego asystentem jako deputowanego Rady Najwyższej Litwy.
W 1990 po przekształceniu KPL w Litewską Demokratyczną Partię Pracy (LDDP) został jej wiceprzewodniczącym, w latach 1991–1996 pełnił funkcję pierwszego wiceprzewodniczącego, a w latach 1996–2001 członka prezydium LDDP. W 2001 po zjednoczeniu LDDP z Litewską Partią Socjaldemokratyczną (LSDP) został wiceprzewodniczącym socjaldemokratów. Czterokrotnie (w 1992, 1996, 2000 i 2004) był wybierany do Sejmu kolejnych kadencji. Pełnił funkcje przewodniczącego frakcji parlamentarnej LSDP, komisji bezpieczeństwa narodowego i obrony, komisji spraw zagranicznych, delegacji Litwy do Zgromadzenia Parlamentarnego NATO oraz wiceprzewodniczącego komisji ds. europejskich. Od 2002 zajmował stanowisko specjalnego przedstawiciela prezydenta Litwy ds. komunikacji między Litwą a obwodem królewieckim. Uzyskał rangę ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego Republiki Litewskiej. 14 grudnia 2004 objął stanowisko ministra obrony narodowej w rządzie Algirdasa Brazauskasa.