Stara Ochota – osiedle i obszar MSI w dzielnicy Ochota w Warszawie.
Opis Nazwa Ochota pojawia się w XVIII w., była to wieś należąca do gminy Czyste i parafii Wielka Wola, rozciągająca się wzdłuż starego traktu na Grójec, Radom i Kraków (ul. Grójecka od pl. Zawiszy do ul. Opaczewskiej). W latach 1823–1824 wytyczono Nową Drogę Jerozolimską kończącą się przy rogatkach Jerozolimskich na obecnym pl. Zawiszy.
W 1845 ukończona została linia kolejowa Warszawa-Skierniewice oddzielająca Ochotę od Woli i Czystego. Na rosyjskiej mapie z 1860 kolonia Ochota zlokalizowana jest w rejonie dzisiejszej Hali Banacha, zaznaczono też karczmę Ochota (przy dzisiejszej ul. Kaliskiej), 3 kuźnie, 2 cegielnie i glinianki przy miejskich rogatkach. W 1880 roku Ochota liczyła 802 mieszkańców.
W 1910 rozpoczęto budowę kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny przy pl. Narutowicza (ukończony w 1927), a w 1916 Ochotę przyłączono do Warszawy.