Nie ma jednak pewności, gdyż jego skamieniałości nie wskazują jednoznacznie na pokrewieństwo ze znanym współcześnie tygrysem.
Kilka milionów lat temu niemal w całej Azji dominował Panthera tigris acutidens, od którego pochodzi tygrys chiński (P. t. amoyensis). Jedna z teorii zakłada, że wszystkie tygrysy, które zasiedlają tereny inne, niż Indonezja, wywodzą się właśnie od tego podgatunku. Około 1,2 miliona lat temu w Indonezji pojawił się tygrys trinilski (Panthera tigris trinilensis) odkryty na stanowisku archeologicznym Trinil na Jawie. Według większości zoologów jest on przodkiem wszystkich znanych indonezyjskich podgatunków tygrysa i nie wywodzi się od wcześniejszego P. t. acutidens.
Skamieniałości tygrysów znajdowano również na Borneo, we wschodniej Beringii i na Sachalinie. W Indiach i Azji Północnej tygrys pojawił się pod koniec plejstocenu.
Zasięg występowania i siedlisko Dawniej był szeroko rozprzestrzeniony w Azji – od wschodniej Turcji i Morza Kaspijskiego po wschodnią Rosję (do Morza Ochockiego) i Mandżurię. Południowa granica zasięgu ciągnęła się od północnego Iranu po Półwysep Malajski, Jawę i Bali.