thumb|240px|Gmach Ministerstwa Komunikacji mały|240x240px|Gmach Banku Gospodarstwa Krajowego w Warszawie Rudolf Świerczyński (ur. 23 kwietnia 1887 w Rudniku, zm. 14 maja 1943 w Warszawie) – polski architekt, przedstawiciel neoklasycyzmu i modernizmu, w latach 1931–1934 dziekan Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Syn Teodora Świerczyńskiego i Heleny z Myszkiewiczów. Urodził się w Rudniku k. Łowicza (obecnie część wsi Piaski Rudnickie), w majątku swego ojcaJ. Piłatowicz, Świerczyński Rudolf, [w:] „Polski Słownik Biograficzny”, t. LI, Warszawa-Kraków 2016-2017,s. 338-341.. Po ukończeniu w 1903 nauki w średniej szkole realnej w Warszawie, Świerczyński rozpoczął studia w Instytucie Politechnicznym w Warszawie, od roku 1904 także na warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Od 1905 studiował na Wydziale Budowlanym Politechniki w Darmstadcie, potem na Politechnice w Dreźnie. W 1910 ukończył studia uzyskując dyplom inżyniera architekta. Praktykował przez rok w pracowni Fritza Schumachera w Hamburgu. Następnie przeniósł się do Krakowa, gdzie zatrudnił się w pracowni Józefa Gałęzowskiego.
Od 1912 pracował w Warszawie.