Ludwik Filip I Orleański (ur. 12 maja 1725 w Wersalu, zm. 18 listopada 1785 w Sainte-Assise) zwany Gruby (Le Gros), czwarta z kolei głowa orleańskiej linii Burbonów, książę Chartres w latach 1725-1752, później, po śmierci ojca (1752) książę Orleanu, de Nemours, de Valois i de Montpensier, syn Ludwika I Orleańskiego i Augusty Marii Joanny Badeńskiej.
Ludwik Filip urodził się 12 maja 1725 w Wersalu. Jako młodzieniec brał udział w kampaniach wojskowych lat 1742, 1743 i 1744 we Flandrii i Niemczech i uzyskał rangę generała-lejtnanta. Walczył m.in. w bitwie pod Fontenoy. Już we wczesnych latach zapałał odwzajemnioną miłością do Madame Henrietty (1727–1752) – córki Ludwika XV. Król początkowo popierał plany matrymonialne młodej pary, ale wkrótce przeszkodziły sprawie powikłania dyplomatyczne: Ludwik XV nie miał wówczas jeszcze syna i w razie jego śmierci kandydatami do tronu byliby Ludwik Orleański i Filip V Burbon, który nigdy nie pogodził się z wymuszoną w 1713 r. przez Pokój w Utrechcie rezygnacją z praw do tronu Francji za cenę osiągnięcia korony hiszpańskiej. Małżeństwo z córką królewską wzmocniłoby pozycję Ludwika Filipa wobec Filipa V, a więc monarcha hiszpański założył u Ludwika XV formalne veto.