30 czerwca 1980 r. izraelski parlament uchwalił ustawę Podstawowe Prawo Jerozolimskie, która stwierdza, że zjednoczona Jerozolima jest stolicą Izraela (co oznacza, że jest ona siedzibą Prezydenta, Parlamentu, Rządu i Sądu Najwyższego), że święte miejsca wszystkich religii są tu nietykalne, a Izrael zobowiązuje się zapewnić swobodny dostęp do nich, oraz że rząd Izraela będzie usilnie dążył do rozwoju i dobrobytu Jerozolimy i jej mieszkańców. Obecność w Jerozolimie tych państwowych urzędów nadaje miastu rolę jedynej i wiecznej stolicy Państwa Izrael. Część społeczności międzynarodowej uznaje status miasta jako stolicy Państwa Izrael, mimo sprzeciwu innych. Jednak ambasady większości państw mieszczą się w Tel Awiwie.
Pretensję do wschodniej Jerozolimy zgłaszają również Palestyńczycy, uznający ją za stolicę ich przyszłego, niepodległego państwa. Konstytucja Organizacji Wyzwolenia Palestyny z 1968 określiła Jerozolimę jako „siedzibę OWP”. Warto zwrócić uwagę, że w dokumencie założycielskim OWP, Palestyńskiej Karcie Narodowej z 1964, o Jerozolimie nie wspomina się ani razu. Spór o status Jerozolimy jest jedną z głównych przyczyn konfliktu izraelsko-palestyńskiego.
Zobacz też
nazwy Jerozolimy
Linki zewnętrzne Michał Kozłowski, Jerozolima w średniowieczu http://histmag.org/Jerozolima-w-sredniowieczu-7575.