Lek uwalnia się z tego rodzaju tabletek dopiero w dalszych częściach przewodu pokarmowego. Moment rozpoczęcia uwalniania leku jest skorelowany z miejscem, w którym znajduje się tabletka, lub czasem jej przebywania w danym miejscu. Kiedy tabletka osiągnie już miejsce swojego przeznaczenia, rozpoczyna się jej rozpad i uwalnianie substancji leczniczej, które są procesami szybkimi i zachodzą podobnie jak w tabletkach o niemodyfikowanym uwalnianiu. Tabletek dojelitowych używa się do substancji wrażliwych na niskie pH (czyli takich, które mogłyby zostać rozłożone lub zdezaktywowane w żołądku), do substancji drażniących, w celu ochrony błony śluzowej żołądka przed ich działaniem oraz do leków działających miejscowo w jelitach. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej Są to tabletki zawierające substancje ułatwiające rozpuszczanie i przyspieszające ten proces. Taką postać stosuje się najczęściej do substancji słabo rozpuszczalnych w wodzie, aby zwiększyć ich dostępność farmaceutyczną i biologiczną.