Jednak zamiast ruszyć do kontrataku dowódca wydał rozkaz odwrotu, ruszając drogą zwaną odtąd przez miejscową ludność przejściem Luttrella. Henry Luttrell posądzany był o wzięcie łapówki od Wilhelmitów i po wojnie został zamordowany w Dublinie. Zamek wkrótce upadł a jego załoga poddała się. St.Ruth zdawał się jeszcze wierzyć, że bitwa może być wygrana. Jednak w momencie, gdy chciał poderwać swoją jazdę do kontrnatarcia w celu odrzucenia wilhelmickich jeźdźców, pocisk artyleryjski urwał mu głowę. Od tego momentu położenie Jakobitów bardzo szybko się pogorszyło. Jazda zdemoralizowana z powodu śmierci swojego wodza, uszła z pola bitwy, zostawiając lewe skrzydło nieosłonięte. Stworzyło to Wilhelmitom sposobność do okrążenia wojsk jakobickich.

Jakobici na prawym skrzydle widząc, że sytuacja jest beznadziejna, również zaczęli uchodzić, chociaż Sarsfield usilnie próbował zorganizować tylną straż. To wszystko sprawiło, że jakobicka piechota na wzgórzu Killcommadan pozostała osamotniona i szybko otoczona, po czym wyrżnięta przez wilhelmicką kawalerię.