Głoszą indywidualizm – przekonanie, że każdy człowiek jest bytem samoistnym. Zamiast o porządku świata filozofowie życia mówią o chaosie, zaś za najważniejszą dla bytu ludzkiego uznają zdolność do działania, spontaniczność i możliwości twórcze. Nauka nie daje zdaniem filozofów życia wiedzy pewnej i ostatecznej, różne teorie naukowe i koncepcje myślowe są formami światopoglądu ich twórców, świat nie daje się wyjaśnić, należy więc starać się go tylko zrozumieć, żaden sąd nie jest obiektywną prawdą, lecz naszą interpretacją.
Przypisy
Literatura po polsku O.F. Bollnow, Die Lebensphilosophie, Berlin Göttingen Heidelberg 1958; A. Kucner, Spór o racjonalność w obliczu argumentów filozofii życia Nietzsche, Dilthey, Bergson, „Humanistyka i Przyrodoznawstwo” 2006, nr 12 (fragmenty hasła w Wikipedii pochodzi z tego artykułu: zob. http://www.uwm.edu.pl/wydawnictwo/czasopisma/Humanistyka12.pdf); Z. Kuderowicz, Filozofia życia a Kant, w: Materiały z sesji kantowskiej, Warszawa 1976;
F. Sawicki, Filozofia życia, Poznań 1946; H. Schnädelbach, Filozofia w Niemczech 1831-1933, Warszawa 1992; Z dziejów doktryn antypozytywistycznych, pod red. B. Skargi, Wrocław 1978.