Woda (d = 1 g/cm³) dodawana do stężonego kwasu (d = 1,83 g/cm³) tworzy na powierzchni warstwę, która ulega zagotowaniu, powodując rozpryskiwanie wrzącej mieszaniny.
Z wodą tworzy azeotrop przy stężeniu 98,3% o gęstości 1,84 g/cm³ i temperaturze wrzenia 338 °C.
Właściwości chemiczne Kwas siarkowy jest mocnym, silnie żrącym kwasem. Przy dodaniu minimalnych ilości wody ulega prawie całkowitej dysocjacji:
przy czym stała dysocjacji jest bardzo duża, czasami podawana jako ok. 103.
Powstałe jony wodorosiarczanowe ulegają częściowej dysocjacji:
której stała równowagi wynosi ok. 1,2.
Stężony kwas siarkowy jest kwasem silnie utleniającym, podobnie jak stężony kwas azotowy. Na gorąco reaguje z miedzią i srebrem, z wydzielaniem dwutlenku siarki:
Rozcieńczony także reaguje z miedzią na gorąco, w obecności tlenu (np. z powietrza):
W wyniku absorpcji w bezwodnym kwasie siarkowym jego bezwodnika kwasowego, tritlenku siarki, powstaje tzw.