Od tego czasu najczęściej spotyka się zapis w postaci Mikultschütz.
W latach 1935–1945, aby zatrzeć polsko-słowiańskie pochodzenie nazwy, nazistowska administracja III Rzeszy zmieniła ją na nową całkowicie niemiecką – Klausberg, a po przejściu w ręce polskie w 1945 r. zaczęto używać polskiej nazwy ludowej, którą oficjalnie zatwierdzono w maju 1946Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. ()..
Historia Pierwsza pewna wzmianka o Mikulczycach pochodzi dyplomu księcia bytomskiego Siemowita z 1311 roku dotyczącego testamentu kasztelana bytomskiego Jana Złotoustego. Dokument wymienia jako świadka rycerza Dobiesława z Mikulczyc: „Dobeslao de Miculczicz, militibus”. Rycerz tego samego imienia, podpisany jednak „Graf Dobeslaw de Naculchsicz”, pojawia się, również jako świadek, w dokumencie wystawionym pięć lat wcześniej, w roku 1306 przez księcia kozielskiego Władysława. Badania archeologiczne wskazują, że osada mogła istnieć w tym miejscu już w XII wieku, natomiast notatka z 1791 roku (niemająca poparcia w innych źródłach) sporządzona przez mikulczyckiego proboszcza ks. Walentego Andlaufa mówi o istnieniu tu kościoła, lub przynajmniej kapliczki, już w 1002 roku. Istnienie kościoła potwierdza jednak dopiero kolejny dokument – pochodzące z 1326 sprawozdanie o poborze świętopietrza.