Jak podaje opublikowany w 1830 roku we Wrocławiu spis statystyczny autorstwa J. G. Knie „Geographische Beschreibung von Schlesien preußischen Antheils, der Grafschaft Glatz und der preußischen Markgrafschaft Ober-Lausitz” Mikulczyce w 116 domach zamieszkiwało 673 katolików, 2 ewangelików i 6 Żydów. Znajdował się tam również folwark z owczarnią, 2 młyny wodne, tartak, wspomniany kościół św. Wawrzyńca i szkoła katolicka z dwoma nauczycielami (w tym jednym pomocniczym).
thumb|Ratusz w Mikulczycach Około roku 1830 Mikulczyce przechodzą w ręce rodziny Henckel von Donnersmarck. Utworzyli oni w 1837 roku w południowej części wsi folwark zwany „Neuhof”, czyli „Nowy Dwór”, który objął ok. 140 haAnna Kulczyk: Historia pewnego pomnika, [w:] „Nasze Zabrze Samorządowe” nr 3 (323), marzec 2022, s26-27.. W roku 1850 wieś liczy około 1500 mieszkańców. W tym czasie powierzchnia mikulczyckich posiadłości Donnersmarcków, wraz z folwarkami „Wesolla” (Wesoła) i „Neuhof”, wynosiła 1144 ha, z czego 850 ha zajmowały pola, 68 ha – łąki i pastwiska, 20 ha obszary dworskie, a resztę lasy, poręby i wody. W roku 1858 pod zarządem Donnersmarcków powstaje tu cegielnia, w 1859 garncarnia, w latach 60 XIX w. kamieniołom, natomiast w 1871 gorzelnia.