mały|Detal mały|Detal Krater z Vix – umowna nazwa starożytnego greckiego naczynia z brązu, odkrytego w książęcym pochówku celtyckim w pobliżu francuskiej wioski Vix (Burgundia).

Naczynie odkryto w 1953 roku w komorze bogato wyposażonego podkurhanowego grobu kobiecego na skraju celtyckiego oppidum na wzgórzu Lasois, z kręgu kultury zachodniohalsztackiej.

Jest to kolosalny krater wolutowy, naczynie zwykle służące w świecie greckim do mieszania wina z wodą, lecz w tym wypadku mające charakter dekoracyjny. Cechy stylistyczne pozwalają wiązać je z warsztatem greckim z południowej Italii (np. w Rhegion), choć według J. Boardmana wykonano je w stylu charakterystycznym dla Sparty.

Czas powstania krateru szacuje się na lata 530–520 p.n.e. Mierzy on 1,64 m wysokości, 127 cm średnicy, waży 208,6 kg i ma 1100 litrów pojemności. Szyję naczynia zdobi fryz z wizerunkami bojowych zaprzęgów i pieszych greckich wojowników;