Bitwa pod Almansą – starcie zbrojne w dniu 25 kwietnia 1707 zaliczane do decydujących bitew podczas hiszpańskiej wojny sukcesyjnej.
Do historii przeszło jako „zapewne jedyna bitwa, w której wojskami angielskimi dowodził Francuz, a francuskimi – Anglik”John Jules Norwich: The Middle Sea. A History of the Mediterranean. London: Chatto and Windus, 2007.. Pod Almansą armia francusko-hiszpańska pod dowództwem księcia BerwickaBerwick był nieślubnym synem usuniętego króla Jakuba II, który na emigracji wstąpił do służby w armii francuskiej dochodząc do wysokich godności (Henry Morse Stephens: "Fitzjames, James" [w] Dictionary of National Biography. London: Smith, Elder and Co., 1885-1900) rozbiła wojska portugalsko-angielsko-holenderskie dowodzone przez hrabiego Galwaya (Gallowaya)Właściwie Henry de Massue, markiz de Ruvigny (1648-1720) – francuski żołnierz i dyplomata, jako hugenota wstąpił do służby angielskiej za Wilhelma Orańskiego;