W południe bitwa mniej więcej przypominała swym przebiegiem zmagania pod Almenarą.
Hiszpańska kawaleria wściekle szarżowała i była bliska sukcesu, jednak wojskom sprzymierzonym udało się wytrzymać te natarcia. Następnie do kontrataku ruszyła angielska i austriacka piechota. To uderzenie okazało się rozstrzygające i zmusiło armię hiszpańską do odwrotu. Tysiące Hiszpanów zginęło lub dostało się do niewoli. Filip V uciekł podając się za zwykłego żołnierza i korzystając z pomocy miejscowego młynarza.
Następstwa Hiszpanie stracili 7–10 tys. zabitych i rannych oraz 4–5 tys. jeńców, podczas gdy straty sprzymierzonych wyniosły 1 500 zabitych lub rannych. Następnego dnia po zwycięstwie pod Saragossą arcyksiążę Karol VI Habsburg wkroczył do miasta. Hiszpańska porażka była zupełna, a droga do Madrytu dla Karola VI otwarta. 9 września Filip V Burbon opuścił Madryt i udał się do Valladolid. 28 września do wrogiego i opustoszalego Madrytu wkroczył arcyksiążę Karol, który stwierdził To miasto jest pustynią!. Zimą 1710 arcyks.