Jednak w gospodarce kontynuowano politykę Hannibala, co zapewniło Kartaginie szybki rozwój.
Po ucieczce Hannibala w życiu Kartaginy największą rolę odgrywały trzy stronnictwa: prorzymskie – konserwatyści pragnący zachować wielką własność ziemską, demokratyczne – kontynuatorzy linii Barkidów, zwolennicy wskrzeszenia silnej Kartaginy (kupcy, rzemieślnicy i żołnierze), numidyjskie – propagowało współpracę z królem Numidii Masynissą (część ziemian, kupcy i rzemieślnicy liczący na interesy w Numidii).
III wojna punicka