Aby znaleźć sojusznika wobec interesów swoich synów, Ludwik Pobożny ponownie poparł najstarszego syna, Lotara I, obiecując mu połowę państwa, pod warunkiem, że pozostałą część pozostawi Karolowi Łysemu. Jednak, Lotar wszedł w porozumienie z młodszymi braćmi i już w 833 roku, na spotkaniu Ludwika Pobożnego i Lotara w Rothfeld pod Calmarem, zjawili się pozostali bracia w towarzystwie wojsk. Cesarz-ojciec został uwięziony przez Lotara w Soissons, ale Ludwik Niemiecki wyjednał u brata uwolnienie ojca i w 835 roku odbyła się jego ponowna intronizacja.
Po śmierci Ludwika Pobożnego w 840 roku (krótko wcześniej, w 838 roku zmarł Pepin) wybuchła wojna domowa między braćmi o władzę, której przełomem była bitwa pod Fontenoy-en-Puisaye, mająca miejsce na południowy zachód od Auxerre i która zakończyła się pyrrusowym zwycięstwem Ludwika Niemieckiego oraz Karola Łysego nad Lotarem I, w następstwie czego zawarta została przysięga strasburska.