mały|prawo|Ilustracja Gustave’a Doré Sinobrody (fr. La Barbe bleue) – baśń wydana pierwotnie w zbiorze Histoires ou contes du temps passé z 1697 roku, przypisywana Charles’owi Perraultowi. Bohaterem tytułowym jest zbrodniarz, który w zamkniętej komnacie ukrywa zwłoki zamordowanych żon i ginie z rąk braci ostatniej z nich.
Podobna baśń pod tytułem Blaubart pojawiła się w pierwszym wydaniu baśni braci Grimmów z 1812 roku. W późniejszych wydaniach została jednak pominięta ze względu na zbyt dużą zbieżność z baśnią francuską.
Wątek Sinobrodego funkcjonował również w ustnej bajce ludowej. W międzynarodowej klasyfikacji nosi numer ATU 312.
Treść Sinobrody był zamożnym człowiekiem, który jednak budził niechęć otoczenia z powodu osobliwej barwy brody i plotek na temat losu jego poprzednich żon. Pewnego razu poprosił pewną szlachciankę o rękę jednej z córek. Początkowo żadna nie chciała za niego wyjść, ale młodsza zmieniła ostatecznie zdanie, widząc bogactwa Sinobrodego.