Podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 na terenie Jelonek doszło do walk między oddziałami polskimi i niemieckimi. W 1943 syn Bogumiła Schneidera, Zygmunt, ofiarował ze swojego majątku działkę pod budowę kościoła. W 1951 została erygowana parafia Podwyższenia Krzyża Świętego (kościół został konsekrowany w 1968). W 1947 Jelonki uzyskały połączenie autobusowe z Warszawą – linia W obsługiwała połączenie pomiędzy zajezdnią na ul. Młynarskiej a obecnym pl. Kasztelańskim (wtedy Jana III Sobieskiego).
W 1951 ówczesne Miasto-Ogród Jelonek włączonoZ dniem 14 maja 1951 r. w granice m.st. WarszawyRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 maja 1951 r. w sprawie zmiany granic miasta stołecznego Warszawy, ., ale długo jeszcze Jelonki pozostawały podmiejską wsią.
W 1952 na terenie Jelonek zbudowano istniejące do dziś drewniane osiedle dla budowniczych Pałacu Kultury i Nauki – Osiedle Przyjaźń. Jako hotele dla budowniczych Pałacu Kultury, a później jako akademiki służyły baraki, oprócz nich powstały domki dla inżynierów i inna infrastruktura (między innymi kino Dar). Do budowy baraków na osiedlu użyto m.in. materiałów z rozbiórki obozu jenieckiego Stalag I-B „Hohenstein” koło Olsztynka, Olsztynek online, [dostęp 2008-05-22]. Domki dla inżynierów to tzw. domki fińskie.