Reguła zakonna (od łac. regula) – zbiór podstawowych przepisów regulujących codzienne życie zakonne, charakterystyczny zwłaszcza dla pierwszych form wspólnot w chrześcijaństwie oraz dla buddyzmu.
Chrześcijaństwo Najczęściej regułę ustanawiał lub przyjmował założyciel zgromadzenia. Za najstarszą uznaje się regułę cenobityczną stworzoną przez św. Pachomiusza (287-347).
Pozostałe znane reguły zakonne to: Reguła św. Bazylego (IV w.), Reguła św. Augustyna (IV-V w.), Reguła Eugipiusza (VI w.), Reguła św. Benedykta (VI w.), Reguła św. Alberta Jerozolimskiego (XII-XIII w.), Reguła św. Franciszka (XIII w.).
Buddyzm Reguły zakonne pochodzą od Buddy Siakjamuniego. Spisano je w Winaja Pitace jako Prātimokṣa - zbiór zasad (dosł. "ku wyzwoleniu"; Prāti z sanskrytu znaczy "ku" a mokṣa "wyzwolenie"). Przekazywane były w nieprzerwanym ustnym przekazie z następujących tradycji: Theravāda Winaja, Mahāsāṃghika Winaja, Mahīśāsaka Winaja, Dharmaguptaka Winaja, Sarvāstivāda Winaja, oraz Mūlasarvāstivāda WinajaKeown, Damien. Dictionary of Buddhism.; s. 220; Oxford University Press;