Powstały w ten sposób tak zwany „występ barwienkowski” w maju 1942 roku przyczynił się do znacznej klęski Armii Czerwonej w wyniku kontrofensywy niemieckiej podczas operacji charkowskiej.
Rezultat kontrofensyw Armia Czerwona w pierwszych operacjach odniosła całkowity sukces, zmuszając Wehrmacht nie tylko do obrony, ale i do odwrotu. W drugim etapie zmagań, który zaczął się zasadniczo w styczniu 1942 roku, Wehrmacht otrząsnął się z grudniowych niepowodzeń i poprzez przeciwuderzenia doraźnie sformowanych grup, zniszczył czołówki poszerzających wyłomy frontów sowieckich, choć za cenę dalszych strat terytorialnych.
Do dziś kontrowersyjny jest, związany z tymi wydarzeniami rozkaz Wodza i kanclerza Rzeszy Adolfa Hitlera, obrony za wszelką cenę dotychczas zdobytych linii frontu. Z jednej strony naraził on wojska niemieckie na wielkie straty osobowe, a z drugiej poprzez uporczywą obronę nie doprowadził do utraty większych ilości ciężkiego sprzętu i załamania linii frontu.
Bibliografia Феськов В.И., Калашников К.А., Голиков В.И.: Красная Армия в победах и поражениях 1941-1945 гг., Томск 2001, c. 24-29.
Kategoria:Front wschodni (II wojna światowa)