Kleopatra, która wcześniej potajemnie przedostała się do Cezara, przekonała go do swoich praw do tronu; Ptolemeusz musiał formalnie zgodzić się na współrządy z siostrą.
Regenci jednak nie przyjęli werdyktu Cezara. Pothejnos podburzył lud Aleksandrii przeciwko Rzymianom, a pozostająca pod Peluzjum armia egipska ruszyła pod wodzą Achillasa na stolicę. Wojska te ogłosiły Arsinoe IV, siostrę Ptolemeusza, królową Egiptu. Faktycznie jednak kontrolę nad armią sprawował jej opiekun Ganimedes. W międzyczasie na rozkaz Cezara skrytobójczo zamordowany został Achillas. Doszło do zawieszenia broni między przeciwnikami, podczas którego Ptolemeusz został wypuszczony z Aleksandrii i przedostał się do egipskiego wojska. Stanął na czele armii, wszczął na nowo wojnę i ruszył przeciwko rzymskim posiłkom, idącym z Syrii i Cylicji, z którymi Cezar zdążył się jednak połączyć. W marcu 47 p.n.e. rozegrała się bitwa, w której armia egipska została rozbita przez siły Cezara. Uciekający Ptolemeusz zginął, prawdopodobnie gdy przewożący go statek zatonął w nurtach Nilu.
Zobacz też wojna aleksandryjska
Przypisy
Kategoria:Ptolemejscy władcy Egiptu Kategoria:Zmarli w 47 p.n.e. Kategoria:Urodzeni w I wieku p.n.e. Kategoria:Ofiary katastrof w ruchu wodnym