Przed II wojną światową antysyjonizm charakteryzował kilka ważnych partii żydowskich: w Polsce były to zarówno religijna Agudat Israel, jak i świeccy bundyści oraz fołkiści. Żydowscy przeciwnicy syjonizmu uważali, że Żydzi powinni pozostać w Polsce, która jest również ich ojczyzną, a nie przenosić się do Palestyny. Po tragedii Holokaustu część żydowskich antysyjonistów zmieniło swój pogląd, uznając że Żydzi, aby być bezpieczni, muszą utworzyć odrębne państwo.
Najbardziej znaną lewicową organizacją antysyjonistyczną w Izraelu był Matzpen. Wśród ugrupowań religijnych znane z postawy antysyjonistycznej są Satmar oraz Neturei Karta.
Antysyjonizm a antysemityzm
Współcześnie antysyjonizm jest postawą krytykowania opresyjnej polityki Izraela, obrazującej się choćby w relacjach z muzułmańskimi mieszkańcami Izraela i stosunku nielegalnych osadników żydowskich na Zachodnim Brzegu względem mieszkających tam Palestyńczyków. Jako taki nie zakłada więc krytyki ludzi, bez względu na pochodzenie, wiarę czy kolor skóry, ale sposób postępowania z innymi, vide apartheid w RPA czy segregacja rasowa w USA czy III Rzeszy. Wynika to wprost z definicji samego syjonizmu, który jako doktryna założycielska miał pomóc utworzyć siedzibę narodową dla narodu powszechnie odtrącanego w XIX i XX wieku.