W późniejszym okresie ruch antyfaszystowski występował między innymi wśród zamieszkujących północno-wschodnie Włochy mniejszości chorwackiej i słoweńskiej. W latach 1927–1941 działała tam ich wspólna organizacja (skrót od nazw miast i regionu Triest, Istria, Gorycja i Rijeka), prowadząca m.in. działalność partyzancką (sabotaż, napady na włoskie wojsko i organizacje faszystowskie) i terrorystyczną (w 1938 organizacja przygotowywała zamach na Benita Mussoliniego, który został w ostatniej chwili odwołany). Ruch został ostatecznie rozbity w 1941 r. przez OVRA, czyli włoski kontrwywiad polityczny, a pozostali jego członkowie dołączyli w większości do Frontu Wyzwolenia Ludu Słoweńskiego.
Hiszpania
mały|Kobieta z karabinem należąca do Wolnych Kobiet, organizacji anarchofeministycznej istniejącej w latach 1936–1939 (1936) Historyk Eric Hobsbawm pisał, że hiszpańska wojna domowa znajdowała się zarazem „w centrum i na marginesie epoki antyfaszyzmu”. Była w jej centrum, ponieważ niemal od początku postrzegano ją jako europejską wojnę między faszyzmem a antyfaszyzmem, a nawet jako pierwszą bitwę nadchodzącej wojny światowej.