Babilończycy i Asyryjczycy dzielili sny na „dobre”, zesłane przez bogów, oraz „złe”, pochodzące od demonów. Zachowany zbiór omenów sennych zatytułowany Iškar Zaqīqu opisuje różne scenariusze snów oraz zawiera przepowiednie dotyczące przyszłych losów osób, które ich doświadczyły, najwyraźniej oparte na wcześniejszych przypadkachNils P. Heessel : Divinatorische Texte I : ... oneiromantische Omina. Harrassowitz Verlag, 2007.. Niektóre zapisy wymieniają odmienne możliwe rezultaty, zależnie od sytuacji, w których podobne sny prowadziły do różnych następstw. Wśród opisywanych motywów sennych znajdują się wydarzenia z życia codziennego, podróże do różnych miejsc, sprawy rodzinne, akty seksualne oraz spotkania z ludźmi, zwierzętami i bóstwami.

Egipt W starożytnym Egipcie, już około 2000 r. p.n.e., zapisywano sny na papirusach. Osoby doświadczające szczególnie wyrazistych i znaczących snów uznawano za obdarzone boską przychylnością i traktowano jako wyjątkoweLincoln, J.S. (1935). The dream in primitive cultures London: Cressett.. Starożytni Egipcjanie wierzyli, że sny pełnią funkcję wyroczni, przekazując wiadomości od bogów. Uważano, że najlepszym sposobem uzyskania boskiego objawienia jest śnienie, dlatego praktykowano inkubację snów.