W więzieniu pisał nowe kawałki, podczas gdy Stigma z resztą zespołu odbył pierwszą trasę koncertową po Europie. Teksty napisane przez Mireta pojawiły się na płycie One Voice (1992), w której nagrywaniu udział wzięli członkowie zespołów Madball i Sick of It All.
Ostatni koncert przed pierwszym czteroletnim zawieszeniem działalności grupy miał miejsce w CBGB's w 1992 roku i został wydany pod nazwą . Został potem wydany razem z pierwszą, odświeżoną EP-ką United Blood. Vinnie Stigma stwierdzi jednak, że nie spodobał mu się Last Warning i że nie cierpi tego albumu.
W 1997 roku muzycy Agnostic Front za sprawą Stigmy i Mireta wrócili do grania. Zaczęli nagrywać dla Epitaph Records. Za bębnami usiadł Jim Colletti, a Rob Kabula grał na gitarze basowej. W tym składzie nagrali album z utworem „Gotta Go”, który stał się dla wielu swoistym hymnem. W Wielkiej Brytanii płyta wyszła pod tytułem „Today, Tomorrow, Forever”. W 1999 roku wyszła .
W 2001 wyszła kolejna płyta . W 2002 roku Miret pracował nad solowym projektem „Roger Miret And The Disasters”, będącym typową grupą punk/oi!.