W przedstawieniu występowali prawdziwi członkowie Organizacji Wyzwolenia Palestyny. W latach 1981–1985 trupa teatralna przekazywała część swoich dochodów na rzecz włoskich związków zawodowych.

Porwanie Franki Rame W roku 1973 trupa teatralna przeniosła się do kina Rossini w Mediolanie. 8 marca 1973 roku grupa neofaszystów porwała Frankę Rame. Rame była torturowana i wielokrotnie gwałcona, ale udało jej się przeżyć. Wróciła na scenę po dwóch miesiącach.

Sprawa Chile i problemy z policją W tym samym roku grupa artystyczna Fo zajęła opuszczony rynek w centrum Mediolanu. Nazwali swój nowy teatr Palazzina Liberty. We wrześniu 1973 wystawili sztukę Wojna ludowa w Chile o buncie przeciwko chilijskiej juncie wojskowej. Inspiracją było zamordowanie Salvadora Allende. Fo został aresztowany podczas starcia z policją, która próbowała ukrócić nielegalne przedstawienia.

Pierwsze zgłoszenie do Nagrody Nobla W roku 1974 Fo napisał sztukę Kto nie ma, nie płaci, farsę o parze młodych ludzi niepłacących za nic w wielkich supermarketach. Rok później Fo zaangażował się w referendum na temat aborcji, tworząc sztukę Porwana Fanfani, a potem odwiedził Chiny. Pod koniec roku po raz pierwszy znalazł się wśród kandydatów do literackiej Nagrody Nobla.